រឿង “ផ្ដើមស្នេហ៍ក្រោមដំណក់ទឹកភ្លៀង”

0
23
Loading...

រដូវវស្សាចូលមកដល់ អ្នកស្រុកក្នុងភូមិខ្ញុំមមាញឹកត្រៀមឧបករណ៏ សម្ភារៈ ធ្វើស្រែគ្រប់គ្នា ដោយឡែកឪពុកខ្ញុំ ពិនិត្យជួសជុល នង្គ័ល រនាស់ ចប ពូថៅ ។ល។ ឯអ្នកម៉ែមើលការខុសត្រូវខាងផ្ទះបាយដូចជាត្រៀម ស្រូវពូជ អង្ករ ត្រីសាច់ ប្រហុក ផ្អក ទុកបរិភោគ ។ល។ ឯខ្ញុំទើបបានអាយុ ១៧ឆ្នាំ ម៉ែពុក មិនសូវហ៊ានប្រើទេទុកឲ្យខំរៀន រៀនថ្នាក់ទី៥ទំនើបជាតិ ក្រែងបានក្លាយទៅជា មន្ត្រីធំនឹងគេ ព្រោះក្នុងគ្រួសារមានតែកូនសំណព្វម្នាក់នេះហើយកើតក្នុងត្រកូលអ្នកស្រែទៀត គាត់ថាៈ “ខំរៀនទៅកូន កុំស្រែម៉ាពូជនោះ”។ ដូច្នេះរដូវធ្វើស្រែម្តងៗ ខ្ញុំមិនដែលកាន់ដងនង្គ័លបានម្តងទេ ។ យ៉ាងច្រើនបានចុះ ដក ស្ទូង ច្រូត ខ្លះៗ ប៉ុណ្ណោះព្រោះតែពេលនោះយើងបានធ្វើជួបជុំមនុស្សច្រើន ចុះជួយយកដៃគ្នា ហើយ អាឈឹម ខ្ញុំបានជួបបងប្អូនមាមីងស្រីប្រុសបានសប្បាយ ហោរកញ្ជៀវ កេះគាវ គ្នាលេង កំដរ ឡែបខាយ សប្បាយខ្លាំងដែរ ។ ក្រោមដំបូលស្បូវនេះ យើងមានសមាជិក ៤ នាក់ គឺម្នាក់ទៀត “បងស្រី លីណា” មានអាយុ ២១ឆ្នាំហើយជាបងជីដូនមួយនឹងខ្ញុំបង្កើត គាត់រស់ជាមួយដោយសារតែឪពុក ម្តាយគាត់បានចូលមរណភាពក្នុងពេលតែមួួយ ដោយដើរចូលព្រៃរកសត្វ ហើយជាន់មីន តាំងពី បងស្រីលីណាទើបមានអាយុ ៤ឆ្នាំម៉្លេះ ។ គាត់ប្រៀបដូចបងបង្កើតខ្ញុំអញ្ចឹង យើងដើរទៅរៀនជាមួយគ្នា លេងជាមួយគ្នា ចុះរកត្រីតាមបឹងជាមួយគ្នា សូម្បីតែគេង ក៏គេងជាមួយគ្នា។ ខ្ញុំគោរពបងស្រីណាស់ តែសំខាន់គឺបងស្រីរៀនបានខ្ពស់ជាងខ្ញុំថ្នាក់ទី ២ ទំនើបជាតិ ដោយគាត់រៀនពូកែបានប្រឡងជាប់ឌីប្លូមឆ្នាំទៅមិញ ។ បងស្រីតែងជួយពន្យល់ ខ្ញុំពីលំហាត់ដែលខ្ញុំទាល់មិនចេះ រៀងរាល់យប់ ។

ខែរនោជ ៩រោជ មេឃល្ងឹតណាស់ខាងក្រៅ ។ ម៉ែពុកទៅចុងភូមិជួយកំដរបុណ្យសព មីងណៃ មិនដឹងមកវិញឬអត់ទេព្រោះភ្លៀងរលឹមរហូតតាំងពីក្បាលល្ងាច។ ក្នុងបន្ទប់តែម្នាក់ឯង ញាំបាយល្ងាចរួចហើយមកក៏ចូលមកធ្វើលំហាត់ដូចរាល់ដង ។ បងស្រីមិនទាន់ឡើងផ្ទះទេព្រោះនៅមើលដុតភ្លើងគោនិងត្រង់ទឹកភ្លៀងដាក់អុងព្រមទាំងបោចចំបើងដាក់ឲ្យគោ។ គាត់ជាស្រីឧស្សាហ៏ណាស់ ក្នុងភូមិនរណាក៏សរសើរបងស្រី លីណា ដែរ។ ស្រឹបៗ ស្នូរជើងដើរឡើងមកលើផ្ទះ ស្នូរបឹទទ្វារ ស្នូរដើរលើរនាប គឺបងស្រីគាត់ទាញវាំងននកញ្ចាស់ទំលាក់ចុះ នេះជាបន្ទប់យើងទាំង២។ បងស្រីងូតទឹក ស្អាត ចោមពង់សារុងពុម្ភ ផ្កា ដើមទ្រូងចំហរ ស ក្បុស ពើងទល់ក្នួចសារុង ក្រលាស់សក់ទទឹកជោគនៅឡើយដើរទៅមុខទូរសំអាងកំពុក តុបតែងខ្លួនដូចរាល់ដង ធម្មតា មិនប្លែក ។

ខ្ញុំគឹតតែពីប្រឹងធ្វើលំហាត់ក្រោមពន្លឺ ចង្កៀងប្រេងកាត លឹមៗ។ ខាងក្រៅ ភ្លៀងបង្អោរខ្លាំងឡើងៗលើសដើម តែខ្យល់រសៀករាងរងារស្រៀវខ្នងខ្ញាក់ៗព្រោះស្លៀកតែខោខ្លីលែងដងខ្លួនទទេរតែបែបហ្នឹងរាល់រាត្រី។ បងស្រី: “រងារណាស់យប់នេះ! ភ្លៀងខ្លាំងអញ្ចឹងពុកម៉ែ មិនមកផ្ទះទេដឹង”។ ខ្ញុំ: “ដឹងអី បង” (និយាយតប តែមិនងាកមើលគាត់ទេ)។ បងស្រី: “មីងណៃ មកខូចចំខែភ្លៀង ! ហឺម ! អាណិតពូឈុំ ណាស់ មេម៉ាយទាំងក្មេង”។ខ្ញុំ: ” ហ្នឹងហើយបង! ខ្ញុំអាណិតអាច្រូចកូនគាត់វាកំព្រាម្តាយទើបបានអាយុ ៨ឆ្នាំ ! ចុះបង ? (បងស្រីដើរចូលមកឈរក្បែរក្រោយខ្នងខ្ញុំពី អង្កាល់ ហើយឱនឱបខ្ញុំផ្អឹបទ្រូងគាត់និងខ្នងខ្ញុំធ្វើភ្ញាក់ដោយធាតុត្រជាក់ស្រឹប)”។ បងស្រី: “ឯងម៉េចមិនរំលឹកថាបងកំព្រាពីកាលណាដែរ?។ ខ្ញុំ: “អូយ ខ្លួនបងត្រជាក់ណាស់! សុំទោសដែលប្អូននិយាយភ្លេចគឹត ហើយប៉ះពាល់បង!” ដោយត្រជាក់ខ្នងពេកខ្ញុំក៏ទ្រោបទៅមុខលើតុតែបងមិនលែងបែរជាតាមឱបរឹតតែខ្លាំងជាងមុន។ ខ្ញុំដឹងថាមានទឹកអីស្រកមកលើស្មាខ្ញុំ។ ខ្ញុំ: “បងស្រីយំ?”។ ខ្ញុំងាកមកមើលមុខគាត់ហើយយកដៃជូតទឹកភ្នែកឲ្យបងស្រីដោយក្តីអាសូរ។ ខ្ញុំ: “បង អូនខុសហើយ មិនគួររំលឹក ធ្វើឲ្យបងស្រីយំ”។ បងស្រី: “ទេទេ! ឯងមិនខុសទេ! (និយាយផងឱនថើបថ្ពាល់ខ្ញុំផងដោយក្តីស្រឡាញ់ស្មោះ យើងធ្លាប់បែបនេះតាំងពីតូចមកហើយ មិនដែលគឹតផ្តេសផ្តាស់ទេ ) ។ បងស្រី: “ឈឹម! ! !(បងស្រីហៅខ្ញុំតិចៗ) អូនឯងអាណឹតបងឬអត់?។ ខ្ញុំ: “អាណិតហើយថែមទាំងស្រឡាញ់ទៀត” ។ បងស្រី: “បងដូចគ្នា”។ ខ្ញុំ: “ហេតុអីបងស្រីសួរខ្ញុំចឹង?”។ បងស្រី: “សួរចឹង ព្រោះយើងនៅជាបងប្អូនចឹងរហូតមែនទេ?។ ខ្ញុំ: “មែន! បងស្រីសម្លាញ់!”។ បងស្រី: “បងនេះក្រមុំយូរហើយណា! (បងស្រីឱបថើបខ្ញុំរឹតតែខ្លាំងជាងមុន)”។ ខ្ញុំ: “បង! បងរឹតតែស្អាត (ខ្ញុំតប ហើយថើបគល់កគាត់ ព្រោះខ្នាញ់ពេក)”។ បងស្រី: “ឈឹមឯងមិនទាន់កំឡោះទេណា៎!”។ ខ្ញុំ: “ចុះប្អូនមានបានថាប្អូននឹងកំឡោះឯណា!”។ បងស្រី: “ចុះចេះស្រឡាញ់ស្រីឬនៅ!”។ ខ្ញុំ: “នៅ ? (ថាហើយទាញក្បាលគាត់មកផ្អឹបមុខនិងមុខខ្ញុំ បឹតមាត់គាត់ដែលបើកម្ហបៗហាក់ចម្លែក)”។ បងស្រី: “អា៎! អឹមមមមម! (គាត់បឹតជញ្ជក់តបគ្មានប្រណី!”។ ខ្ញុំ: “បង ! ( ខ្ញុំច្រានគាត់ឲ្យឃ្លាតបន្តិច)”។ បងស្រីចាប់ឱបខ្ញុំ ហើយបង្វិលឲ្យខ្ញុំឡើងអង្គុយពាក់គៀវពីលើគាត់។ គាត់រឹតចង្កេះខ្ញុំផ្អឹបដើមទ្រូងគាត់ដែលតឹងណែន បងស្រីអត់ពាក់អាវទ្រនាប់ទេ ។ ហើយបន្តជញ្ជក់មាត់គ្នាតទៅទៀត ។

នៅខាងក្រៅផ្ទះភ្លៀងកាន់តែខ្លាំង ខ្យល់វូវូៗ ប្រដាប់ខ្ញុំដែលមិនធ្លាប់បងស្រីថើប ឱប ជញ្ជក់មាត់ពីមុនយ៉ាងក្រហល់ក្រហាយបែបនេះមកនោះ ក៏បែរជារីកហើយខឹងឡើងរឹងកំព្រឹស ញុលនឹងអ្វី របស់បងស្រីដែលលាក់ពីក្នុងសារុង ឡើងប៉ោងធំ។ បងស្រី: “យ៉ាងម៉េចហ្នឹង ឈឹម? ស្អីក៏ទល់ខោម៉្លេះ! (បងស្រីនិយាយបណ្តើរហើយក៏យកដៃទៅចាប់ពីក្រៅខោ )អៃយ៉ាអូនឈឹមធំណាស់ហើយវែងម៉្លេះ?”។ ខ្ញុំ: “អាស៎ បង! (ខ្ញុំកញ្ជ្រោល) កុំ! (ខ្ញុំខ្មាស់)”។ បងស្រីហាក់មានអារម្មណ៏ប្លែកមិនដូចរាល់ដងសោះ ធ្លាប់ថើបគ្នាក្នុងបឹង ក្នុងព្រែកពេលទៅរកត្រី ក៏មិនដល់អញ្ចឹងដែរ គេងក្នុងមុង ជាមួយគ្នាតាំងពីតូចរហូតមកជិតកំឡោះហើយ ក៏មិនដល់ប៉ុន្នឹងដែរ។ ទ្រូងបងស្រីអឹបនិងទ្រូងខ្ញុំ គាត់ត្រដុស ធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនដឹងថាយ៉ាងម៉េចទេ វាប្លែកពេក។ គាត់លិទ្ធកញ្ចឹងកខ្ញុំ ហើយលូកក្នុងខោខ្លីខ្ញុំេលងអាអូនតូចដែលរឹងកំព្រឹសមិនដកដៃ។ ខ្ញុំ: “បង! ម៉េចយប់ហ្នឹង បងចូលចិត្តលេងផស់ខ្ញុំខ្លាំងម៉្លេះ? (ខ្ញុំសួរបងស្រី ក្នុងភាពស្រៀវស្រើប)”។ បងស្រី: “បងចង់”។ ខ្ញុំ: “បងស្រីចង់អី?”។ បងស្រី: “មិនដឹងចង់អីទេ! ពុកម៉ែបែបមិនមកវិញទេមើលទៅ! (គាត់និយាយបណ្តើរ យកដើមទ្រូងមកត្រដុសបណ្តើរ ហើយទាញដៃខ្ញុំទាំង២ឲ្យលូកចូលក្នុងអាវគាត់) ច្របាច់លេងទៅ! បងក្រមុំហើយ! ធំទេ?។ ខ្ញុំ: “ធំណាស់បង! ម៉េចធំម៉េះ? (ខ្ញុំសួរផង ដៃទាំង២ ច្របាច់ដោះបងស្រី ញីញក់)។ បងស្រី: “អូយស្រៀវណាស់! ក្តអូនក៏ធំទៀត ! (បងស្រី អេនអន រែងត្រគាកហើប បុកពើងឡើង ទ្រដងខ្ញួនខ្ញុំឡើងហើបពីកៅអី) អូនទៅលើកន្ទេលវិញ”។ ខ្ញុំ: “បាទ! (ខ្ញុំងើបចុះពីលើភ្លៅបងស្រី មកឈរទ្រឹង)”។ បងស្រីដង្ហក់កាន់តែខ្លាំង មុខឡើងក្រហមដូចមេមាន់ជាន់ហើយ ទាញខ្លួនខ្ញុំចេញពីតុរៀន ហើយច្រានខ្លួនខ្ញុំមួយទំហឹងទៅលើកន្ទេលកញ្ចាស់ដែលយើងដេកជាមួយគ្នា ឱបគ្នា ជាង១០ឆ្នាំហើយ។ បងស្រីដោះអាវចេញ ម្ចាស់ថ្លៃអើយដោះបងអីល្អយ៉ាងនេះ? ខ្ញុំគេងជាមួយបងស្រីតាំងពីដោះគាត់រាប់នឹងដើមទ្រូងម៉្លេះ តែយប់នេះ ពន្លឺចង្កៀងប្រេងកាត លឹមៗ ដោះបងស្រីប្រៀបដូចដោះអប្សារា ជាប់ជញ្ជាំងអង្គរវត្ត អញ្ចឹង! បើអ្នកណាបានឃើញក៏ស្រៀវស្រាញ់ដូចចាញ់កូនអញ្ចឹង។ គាត់យកដៃទាំង២ទ្ររុញសុដន់នោះឡើងលើ ង ស្ទើត ហើយឱនលឹទ្ធ តិចៗថ្នមៗ រឹតតែធ្វើឲ្យអារម្មណ៏ខ្ញុំផ្លាស់ប្តូរពីបងស្រី ទៅជាគូរស្នេហ៏ស្លាប់រស់ទៅវិញ។

បងស្រី: “ភ្លៀងកាន់តែខ្លាំងហើយ ប្រ៉ាវៗ លើដំបូលស្បូវ បងទ្រាំមិនបានទៀតទេ (បងស្រីទ្រោបខ្លនននលគកខាងលើមកសង្កត់ខ្ញុំ) បងចង់យូរហើយ! បងប្រគល់ឲ្យអូនហើយ ឈឹម ! ចាប់ធើរបងមក! លឿនឡើង! ក្រែងពុកម៉ែមកទាន់! ណា៎? អូយ ពេលនេះលែងគឹតអីចេញហើយ”។ ខ្ញុំ: “បង! កុំ! (បន្លឺតែមាត់ តែខ្ញុំចង់់បានបងស្រីធ្វើជាប្រពន្ធបាត់ទៅហើយ) ធើម៉េចទៅ បង? (ខ្ញុំបញ្ជាក់ព្រោះអត់ចេះមែន)។ បងស្រី: “អីល្ងង់ម៉្លេះ ! ចុយបងមក! ឃ្លានណាស់! យប់នេះបងឲ្យអូនឯងហើយ! ( សម្លេងខ្សាវៗហៅឲ្យចុយគាត់ )”។ បងទាញស្រាតខោខ្ញុំ ដល់ចុងជើង អាទ្រីបាស់ឆ្កើត ៩០អង្សា ត្រង់ទៅលើ ខ្ញុំខំក្តោប តែបងស្រីទះដៃខ្ញុំចេញ បន្ទាប់មកចាប់បៀមវា លឹទ្ធក្រឡឹងជុំវិញក្បាលវា ធ្វើឲ្យខ្ញុំស្រគៀរ ស្រៀវ ចង់ រកថាមិនកើត។ ខ្ញុំ: “បងស្រីជាកំពូលស្នេហ៏របស់ខ្ញុំតែមួយលើលោក”។ បងស្រី: “ម៉េចក្តហ្នឹងអត់ទាន់ក្រលឹតអញ្ចឹង ឈឹម?”។ ខ្ញុំ: “បាទ អត់ដឹងទេ! អាស៎ អូយបង! កុំខាំទាញស្បែកវាខ្លាំងពេក! ឈឺណាស់! (ខ្ញុំលើកទី១ហើយ)”។ ខ្ញុំស្រវ៉ាទាញខ្លួនបងសម្លាញ់មកលើ ហើយ បន្តបឹតមាត់លឹទ្ធអណ្តាតតបតទៅនឹងសកម្មភាពកញ្ជ្រោល រោលរាលរបស់បងស្រី។ ដោះបងត្រដុសផ្អឹបកាន់តែធ្វើឲ្យទ្រូងខ្ញុំមានកំដៅឡើងៗចង់ចេញភ្លើង។ គាត់យកប្រដាប់ខាងក្រោមដ៏ធំរបស់គាត់មក ពើតពើង ជល់ទល់នឹងក្តខ្ញុំ។ យើងពីរនាក់ឱបគ្នាស្ទាប់ច្របាច់ រៀវ លូក ខ្វេះ ហឹត ថើបគ្រប់ទីតាំងដែលធ្លាប់តែលាក់បាំង ក្រឡាប់រមូលខ្លួនដូចសត្វអន្ទង់ត្រូវស្ន។ សារុងបងស្រីរបូតចេញពីដងខ្លួនគាត់តាំងពីអង្កាល់មិនដឹង ពេលនេះ យើង២នាក់នរណាក៏ដូចនរណាលែងដឹងអីទាំងអស់ ហាក់ដូចឋិតលើលំហរអាកាស ខ្ញុំលែងដៃពីច្របាច់ខាងលើម្ខាង ហើយយកមកស្ទាប់ កូនដំបូកគាត់ ម្ចាស់ថ្លៃអើយ សើមសុទ្ធតែទឹករំអិល។ ខ្ញុំ: “បង! ទឹកអីហ្នឹង?។ បងស្រី: “ទឹកកាដួយបងហ្នឹងណា៎! រុកម្រាមចូលទៅ”។ ខ្ញុំ: “បាទ (ថាហើយ ក៏រុកម៉ាកប់ៗម្រាម ដករុក !ដករុក)”។ បងស្រី: “អូយ! រុកឲ្យបងងាប់ទៅ ឈឹម! អីក៏ចេះម៉េះ? យកក្តអូនរុកម្តងមក! បងទ្រាំលែងបានទៀតហើយ! អូនប្រុសបង មានតែអូនទេដែលអាចរំងាប់អារម្មណ៏បងបាន! អូយអូយ លឿនឡើង! ហឹមមមមមម”។ ខ្ញុំ: “បាទ! អត់ដែលទេ! បងជួយប្រាប់មក ធើរម៉េច?”។ គាត់ដេកប្រាស់គ្រឹបលើរនាបផ្ទាល់ ព្រោះពេលយើងប្រកាច់ប្រកិនអម្បាញ់មិញ ធាក់កន្ទេលទៅគៀនជញ្ជាំងពីកាលណាទេ ? បងយ៉ាសកន្ធែកជើង១៨០អង្សា អូយយ៉ូយ លោកអើយ ធំម៉្លេះ មិនដែលឃើញកណ្តួយ ស្រីៗធំអីធំយ៉ាងនេះ?។បងស្រី: “លឿនឡើង! ចុយម៉ោ! អូនហែកឲ្យហើយ! ម៉ោ! ឃ្លានណាស់! បងឈឹម!” (អឺ ទៅជាហៅខ្ញុំបងៗទៅវិញ!)។ ខ្ញុំចាប់ក្តយកទៅញុលប្រហោងកាមទេពបងស្រី ឈុច ឈុច! បងស្រីពើងគូទ ងើបទល់មកលើ ហើយក៏ដណ្តើមចាប់ក្តខ្ញុំយកទៅស៊កចូលរុន្ធគាត់ ជ្រឹប! កប់បាត់។ ខ្ញុំ: “អូយអូន បងឈឺណាស់!”។

យើងដូចប្តីប្រពន្ធទៅហើយ ខ្ញុំដកក្តមកក្រៅ ឈាមនៅក្បាលក្ត វាដាច់ស្បែក ពេលដែលបងស្រី បង្ខំ តាមតណ្ហា កញ្ជ្រោលរបស់គាត់។ បងស្រី: “មកចុយទៀត! (គាត់ឃ្លានណាស់) បងក៏ស្ហិនដែរ? ចុយម៉ោ ឈាមចេញ ទាំងអាស់គ្នា មកបងឈឹម!។ ណាភ្លៀងចង់បាក់មេឃ ណាចង់ចុយបងស្រី ណាឈឺក្បាលក្ត លែងគិតហើយ ម្តងនេះចាប់ហែកជើងម្ចាស់ចិត្ត បុកកណ្តួយ នាងទាល់តែកប់ ឈឺក៏ឈឺ បុកក៏បុក ផ្លប់ផ្លប់ យោគទៅមក នាងពើងអស់កំរឹត ឯខ្ញុំបុក ដល់តែទឹកគាត់ចេញមកក្រៅឡើងជោគមមិសរុយៗរបស់ខ្ញុំ ខ្ចាយចេញប្រឡាក់គល់ភ្លៅយើងទាំង២ ខ្ញុំរុញជើងទាំង២ អឹបដល់ដោះរបស់គាត់ ក្តឹតងើបខ្ពស់ពីរនាប ខ្ញុំចំកោងបុកម៉ាឈ្នះដៃ គឹបៗគឹបៗ។ បងស្រី: “អូយយ៉ូយ ស្រួលណាស់ បងឈឹម! បុកឲ្យខ្លាំងៗទៀតមក បង!”។ខ្ញុំ: “បងចង់ចេញហើយ អូនឲ្យបងបុកយ៉ាងនេះ! លែងឈឺហើយចង់ស្រួលវិញហើយ អូយអូន! ចេញហើយ”។ បងស្រី: “កុំអាលចេញ! តិចទៀតម៉ោ! សឺត!ៗៗៗ ព្រះអើយប្តីខ្ញុំបុិនចុយម៉េះ?”។ ខ្ញុំ: “ចេញហើយៗទប់មិនបានទេ!!!!!!! អាស៎! អាស៎ (ខ្ញុំមិនអាចទប់បាន ក៏ចំកោងគូទ បុកមួយគឹបចុងក្រោយ ហើយផ្អឹប បាញ់ទឹកកាមបញ្ចូលល្អាងស្នេហ៏ប្រពន្ធសម្លាញ់ខ្ញុំ ឡើងខ្ចាយចេញខ្លះមកក្រៅ វិញ)”។ យើងឱបគ្នារឹតរួតខ្លាំងណាស់មិនឲ្យរបេះទេ។ បងស្រី: “ឆាប់ម៉េះ?”។ ខ្ញុំ: “បងទប់អត់បាន”។ បងស្រី: “កុំប្រាប់ពុក ម៉ែ ថាយើងចុយគ្នាយប់ហ្នឹងណា៎!”។ ខ្ញុំ: “បាទ!។ បងស្រី: “ឈឺក្តទេ?”។ ខ្ញុំ: “ឈឺណាស់! ចុះអូនឯង?”។ បងស្រី “អូនឈឺណាស់ដែរ! ក្តបងធំណាស់!”។ ខ្ញុំ: “កណ្តួយអូន ក៏ធំដែរ!”។ បងស្រី: “ចាំលើកក្រោយ ចង់ចុយអូនទៀត ទៅចុយក្នុងព្រែក ពេលយើងរកត្រីណា៎! តែកុំបាញ់ទឹកដាក់ក្នុងទៀត ខ្លាចផើម ពុកដឹង ពុកវ៉ៃ ណា៎!”។ ខ្ញុំ: “បាទ! តែយប់នេះ ម្តងបានហើយ ដាច់ស្បែកក្តខ្ញុំអស់ហើយ”។ បងស្រី: “ចា៎៎! អូនក៏ឈឺកណ្តួយដែរ”។ ខ្ញុំ: “ចាំក្តជា សឹមចុយទៀតណា៎ ?!!!!!!”។ យើងដេកឱបគ្នាទើសភ្លឺ មិនដឹងភ្លៀងរាំងពីថ្មើរណាទេ។ ចាំតាំងពីថ្ងៃនោះមក យើងណាត់គ្នាចុយរហូត តាមព្រៃ តាមគល់ឈើ តាមរបងផ្ទះ ជូនកាលចុយក្នុងបឹង ក្នុងព្រែក មិនដែលដាច់ទេ។ ចប់៘

បញ្ចេញយោបល់
Loading...